How Reynke in front of the king tells a fable about dogs, which deals with the punishment for greed. The X. chapter.
¶ Wo Reynke sprickt vor deme konnynge eyne fabelen van den hunden, straffende de ghyricheyt. Dat X. ghesette.
REynke sprack: „here, yuweme rade
Deme volge ik gerne vro vnde spade.
6605
Hir klagede mannich, do ik erst quam,
De doch nü schade by my en nam.
Isegrym heelt yegen my partye,
Dar vmme repen se ok: „crucifie!"
Dat my eyn yslyk to schaden brochte.
6610
Se segen, datmen ouer my mochte,
Eyn yslyk wolde Ysegryme behagen,
Dar vmme beghunden se mede to klagen.
Se segen, dat Ysegrym vp dat pas
Beth by yw dan ik do was.
6615
Nemant dachte recht den ende
Edder de recht de warheyt kende.
Se synt ghelyk eyneme hoep der hunden,
De eyns vor eyner köken stunden.
Se stunden vuste vp der wachte,
6620
Eft en yemant to eten brachte.
Do segen se vth der köken komen
Eynen hunt, de hadde deme koke nomen
Ghesoden vlesch, eyn grod stucke;
Doch was yd eme to vnghelucke.
6625
De kock beghoet em syn achterpart
Vnde vorbrandem myt heteme water den start;
Doch behelt he, wat he dar nam.
Do he manckt de anderen quam,
Do spreken van eme alle de hunde:
6630
„Seet, desse heft den kock to vrunde!
Seet, welk eyn stucke dat he eme gaff!"
¶ Do sprak he wedder: „gy wetten dar nicht aff.
Gy prysen my vor, dar ik yw behaghe,
Dar ik eyn stucke flessches drage.
6635
Seet my erst achter vp den sterd
Vnde pryset my denne, eft ik des byn werd."
Do se en do achter besegen,
Wo he dar was vorbrant to degen,
(Syn haer ghynck eme vuste vth,
6640
Eme was vorbrant vnde vorschroyet de huth)
En gruwede dar vor, beyde yunck vnde olde,
Neen van en in de köken wolde.
Se lepen wech vnde leten en alleyn.
Here, hir mede ik de ghyrygen meyn:
6645
Wan se komen by ghewalt,
Eyn yslyk se denne to vrunde halt.
Men entsüth se sere alle stunde,
Wente se dregen dat flesch in deme munde.
Islyk mod spreken, dat he wyl horen,
6650
Edder he wert beschat vnde beschoren.
Men mod se louen, wol synt se quaet;
Sus wert ghesterket er böze daet.
Ja, al de dyt dön int ghemeen,
Wo weynnich se na deme ende seen!
6655
Doch krygen sodane vaken straff,
Er regymente sleyt draden aff.
To lesten machmen se nicht lyden;
Sus valt en dat haer vth to beyden syden.
Dat synt ere vrunde, groet vnde kleen,
6660
De vallen denne aff int ghemeen
Vnde laten en sus allene stan,
Ghelyk so desse hunde hebben ghedan,
Do se segen eren kumpan vorbrant
Vnde achter sus bloet vnde gheschant.
6665
¶ Here, vorstaet myne worde recht!
Nicht schal van Reynken sus werden ghesecht.
Ik wyl alzo des besten ramen,
Myne vrunde scholen syk myner nicht schamen.
Ik dancke yuwer gnaden myt alleme vlyd.
6670
Wuste ik yuwen wyllen, ik deden alle tyd."